Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

Ο ΜΕΣΙΑΚΟΣ ΤΟΥ ΚΑΥΓΑ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

19/11/2018

Η ιστορία είναι μια πόρνη, που ενίοτε μετατρέπεται σε θεούσα. Κατά βούληση του συντάκτη της ιστορίας αλλά και ανάλογα με τον χρόνο που (σκόπιμα) θα γίνει η αφετηρία της καταγραφής.
Είναι δηλαδή σαν να βρίσκεσαι μπροστά σε ένα καυγά και να μεταφέρεις (ως ιστορία) ότι ο Α έριξε μια μπουνιά στον Β, παραβλέποντας ότι προηγουμένως ο Β είχε ρίξει 5 μπουνιές στον Α.
Αλλάζει άρδην η ιστορία...!

Για πολλούς, η "ιστορία μας" ξεκινάει το 2011. Και πράγματι έτσι είναι.
Μια χούφτα φιλάθλων κατεβαίνει απ' την κερκίδα, αναλαμβάνει -ως ύσταση λύση- την Διοίκηση της Ομάδας και αυτή αρχίζει να κερδάει, να κερδάει, να κερδάει...
Εντυπωσιακό...;
Θα μπορούσε να είναι η αλήθεια... Θαααα μπορούσε!

Οι αριθμοί, οι βαθμοί και τα γκολ, βολεύουν αυτόν που πρόχειρα και εύκολα θέλει να βλέπει το "υποτιθέμενο προφανές", χωρίς να ξοδέψει φαιά ουσία για την πηγή των γεγονότων. Δηλαδή, όσο πιο πολλά γκολ βάζει η Ομάδα, τόσο πιο καλά είναι τα πράγματα.
Έτσι είναι, εάν έτσι νομίζεις... Γιατί να σου χαλάσω εγώ την ευαρέσκεια...;
 
Το anagenisi.net ενεπλάκη άμεσα με την Ομάδα κατά τα έτη 2011 ως 2013. Στο σημείο δηλαδή που αρχίζει η ιστορία μας.
Παρεπιπτόντως,  σκέφτομαι  ότι ενώ στην Ηλιούπολη και στην Νίκαια μπορεί να ψάχνουν ακόμα το πως μπήκε η κάμερα μέσα στα γήπεδά τους και τους εξευτέλισε επικοινωνιακά, στην Πόλη (μας) και πέριξ της Ομάδας, μπορεί ακόμα να αναρωτιούνται: «Τι ρόλο βαράει το anagenisi.net;», «Ποιος το έβαλε...;» «Ποιος το χρηματοδοτεί...;».
Είναι οι γνωστές απορίες μετρίων συνανθρώπων μας, που δυσκολεύονται να διαχειριστούν ακόμα και την πορδή τους. Πως είναι δυνατόν να διαχειριστούν -έστω και ως θεατές- μια κατάσταση που "φαίνεται" να ωθεί την Ομάδα προς τα άνωθεν...; 

Λέγαμε λοιπόν, ότι το 2011 ξεκινάει η άμεση εμπλοκή, ωστόσο τα προηγούμενα έτη υπήρχε η έμεση.
Και η Ομάδα αρχίζει να κερδάει, να κερδάει, να κερδάει. Έτσι δε λέει η "ιστορία";
Η "ιστορία" βέβαια παραβλέπει (σκόπιμα) ότι πριν αρχίσει η Ομάδα να κερδάει, να κερδάει, έφερε αρκετές ισοπαλίες, δυνητικά καταδικαστικές.
Άρα για να φτάσω στο "κερδάω" προηγήθηκε το "δεν κερδάω".
Έτσι για την ιστορία (τη δικιά μας) βρε αδερφέ...

Για τον κόσμο, η "χούφτα φιλάθλων" που κατέβηκε απ' την κερκίδα (που λέγαμε παραπάνω), αποτελούσε Διοίκηση, ωστόσο ήταν απλώς η προσχηματική έξωθεν καλή μαρτυρία. Η δουλειά της ήταν "καμιά λαχειοφόρος...", "κανένα ημερολόγιο...", πάντως "Διοίκηση" δεν την λές. 
Κι ως εδώ τίποτα κακό, αρκεί  να κερδάει η ομάδα. Όμως, η Ομάδα πριν αρχίσει να κερδάει ...δεν κερδούσε. Αυτό ήταν το πρόβλημα!

Το 2013 ο κόσμος συνεχίζει βλέπει το προφανές: Την Ομάδα να κερδάει και να ανεβαίνει κατηγορίες. Ήδη, ήταν στη Γ! Εθνική και μάλιστα πρώτη με διαφορά. Το "καμ μπακ" στη Β! Εθνική, πιο άμεσο από ποτέ στην ιστορία της.

Ο κόσμος αρέσκεται στο προφανές, ιδιαίτερα όταν είναι βολικό και περιλαμβάνει ...αρκετά γκολ στο αντίπαλο τέρμα. 
Στις αρχές του 2013 όμως, αρχίζει το βαθύ ρήγμα στα πέριξ της Ομάδας, το οποίο κρυβόταν κάτω από το χαλί των καλών αποτελεσμάτων.
Στις 3/2/2013 το anagenisi.net σταματάει οποιαδήποτε εμπλοκή με την Ομάδα, ενώ τους επόμενους μήνες και χρόνια (μέχρι και σήμερα) ήταν "κοινό μυστικό" ότι πέριξ της Ομάδας υπάρχουν "δύο απόψεις". Σήμερα βέβαια, έχουν γίνει τρεις... (έχουμε διασπορά του ρήγματος!).

Τι ήταν όμως αυτό  που είδε έγκαιρα το anagenisi.net και δεν ήταν πρόδηλο για τον (πολύ) κόσμο;
Θα μπορούσαμε σήμερα να "αποκαλύψουμε" την πρώτη σκέψη (μας) μετά το εντός έδρας νικηφόρο ματς με τον Τύρναβο μέσα στην Πόλη, όταν λάβαμε την απόφαση αποχώρησης:
- «Με κότσυφες και πέρδικες, τι έχω να χωρίσω...; »

Το anagenisi.net αποχώρησε ολοσχερώς από την Ομάδα, την ώρα που αυτή "κατάπινε" τις κατηγορίες και έδινε αίγλη σε παροικούντες και σε μετριότητες.

Η ιστορία τεμαχίζεται, κατά το δοκούν. Έτσι έχουμε την "χρυσή εξαετία" (Παναγιά μου Γρηγορούσα...!) και τα "πέτρινα χρόνια".
Υπάρχει όμως και κάτι που δεν τεμαχίζεται, όσο κι να προσπαθήσεις:
Η απαξίωση της Ομάδας. Όσο ανέβαινε, τόσο απαξιωνόταν...

Τον περιστασιακό θεατή (αναγνώστη) τον ενδιαφέρει όμως και μια σύντομη απάντηση στο «ποιος προκάλεσε το ρήγμα του 2013». Έτσι είναι ο περιστασιακός θεατής: Θέλει το ζουμί. Δε μπορεί να διαβάζει αράδα γραμμές... Έχει κι άλλες δουλειές να κάνει!
Εμείς όμως δεν ασχοληθήκαμε ποτέ με τον περιστασιακό θεατή. Έτοιμο φαγητό, προσφέρεται σε δεκάδες φαστφουντάδικα. Δεν θα μπούμε στον ...ανταγωνισμό!

Τα ρήγματα ξεκινούν πολλές φορές απο την απουσία επικοινωνίας και η απουσία επικοινωνίας ξεκινά -συνήθως- από την μειωμένη αντίληψη μιας ή και των δύο πλευρών.
Εάν σε αυτό το μείγμα, ανακατέψεις και ολίγη από ματαιοδοξία, τότε το μείγμα που υποβόσκει γίνεται εκρηκτικό.
Είναι -δηλαδή- σαν να δίνεις ένα πιστόλι σε παιδί 7 χρονών. Λογικά, δεν θα σημαδέψει το κεφάλι σου ...μέχρι να έρθει η ώρα να το σημαδέψει.
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά το "επόμενο σημάδι" θα είναι στο κεφάλι του!  
Ε! παιδί είναι. Να μην παίξει...;

Οι παρέες γράφουν (ή έστω ξεκινούν) πολλές φορές την ιστορία. Ακούγεται ωραίο και -εν πολλοίς- είναι αλήθεια.
Το πράγμα αρχίζει να χαλάει, όταν στην παρέα αρχίζει να λειτουργεί η «συνομωσία των μετρίων».
Διότι από τον "ανίκανο της παρέας" δεν κινδυνεύει το αποτέλεσμα. Ο κίνδυνος έρχεται πάντα (μα πάντα) από τον μέτριο.
Στην πορεία βέβαια οι μέτριοι φαγώνονται (και) μεταξύ τους, γεγονός που -επιφανειακά- μπορεί να προκαλεί την ευαρέσκεια του "μη μέτριου", ωστόσο το βαθύ συναίσθημα είναι η θλίψη.
Τελικά, η "Ενότητα" (λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα) δεν έρχεται άμα το γράφουν τα ..."οφίσιαλ" 40 φορές τη μέρα. Η "Ενότητα" όταν είναι μέρος της καθημερινότητας, δεν αποτελεί μέρος της ...ειδησεογραφίας.

Τελικά, ανακαλύπτουμε σιγά-σιγά, ότι δεν μας αρέσει το χάντ μπωλ.
Πότε; Το 2018 και μάλιστα 40 μέρες πριν τα Χριστούγεννα;
Τα Χριστούγεννα του 2014 ή του 2015 ή του 2016 ήταν καλό το ...χάντ μπωλ;
Δεν κολλάει η ιστορία ρε γαμώτο αλλά και ...ποιος είμαι εγώ να τα βάλω με ....επιστήμονες και ιστορικούς...;

Οι παρέες γράφουν (ή έστω ξεκινούν) πολλές φορές την ιστορία. Ακούγεται ωραίο και -εν πολλοίς- είναι αλήθεια.
To πράγμα αρχίζει να χαλάει όταν η παρέα παύει να λειτουργεί πλέον υπέρ του  αποτελέσματος, αλλά υπέρ της παγίωσης της εγκαθίδρυσής της.
Το anagenisi.net αποχώρησε ολοσχερώς από την Ομάδα, την ώρα που αυτή "κατάπινε" τις κατηγορίες και έδινε αίγλη σε παροικούντες και σε μετριότητες, διότι δεν έψαχνε απελπισμένα για "παρέα" και αίγλη με ημερομηνία λήξεως, αλλά την γοητεία της συμμετοχής.
Και την κέρδισε: Και την γοητεία της συμμετοχής και την γοητεία της αποχώρησης, έξι χρόνια πριν ανακαλύψουν οι "επαϊοντες" ότι ...κάτι δεν πάει καλά!

Όποιος "εξοργίζεται" το 2018 (40 μέρες πριν τα Χριστούγεννα) επειδή η Ομάδα δεν βάζει γκολ και τρώει μερικά (!), μπορεί να καταπνίξει την οργή του στο βόλευ ή στο μπάσκετ. Υπάρχουν διέξοδοι.
Μια βαθύτερη επιλογή όμως, που διευρύνει προσωπικότητες είναι να αναρωτηθεί (ο ...εξοργισμένος):
- «Τι κατάλαβα εντελώς όψιμα...; »
ή ...ακόμα χειρότερα:
- «Τι δεν έχω καταλάβει ούτε σήμερα...; »

Υπάρχει βέβαια και η βολική επιλογή: Ο τεμαχισμός της ιστορίας:
Από 'δω μέχρι εδώ ήταν "εκείνοι" κι από 'δω μέχρι εδώ ήταν οι "άλλοι".
Τόσες επιλογές σου έδωσα. Πάρε την βολικότερη. Απλά, να μη σε βλέπω (όψιμα) εξοργισμένο.

Για να εκτιμήσεις την "μακροπρόθεσμη προοπτική" της Ομάδας (διότι, αντιλαμβάνεσαι ότι μεσοπρόθεσμη δεν υφίσταται) θα πρέπει να εντοπίσεις το πρόβλημα.
Στο γιατρό, δεν λές γενικώς και αορίστως: "πονάω...".
Που πονάς ρε αδερφέ; Στο ποδάρι; Στο κεφάλι; Στα μητρικά; Που;
Εάν το πρόβλημα (σου) είναι ότι η Ομάδα τρώει περισσότερα γκολ από όσα βάζει, τότε δεν έχεις πρόβλημα: Υπομονή και σε ένα-δυο χρόνια θα ξαναβάζει περισσότερα από όσα θα τρώει.

Μια από τις χειρότερες ράτσες ατόμων, είναι ο "μεσιακός του καυγά".
Δηλαδή, αυτός που βρίσκεται στη μέση ενός καυγά και κολώνει (είναι δηλαδή κότα λυράτη), να πάρει θέση υπέρ αυτού που (θεωρεί ότι) έχει δίκιο.
Εάν λοιπόν σου τύχει να γίνεις ο "μεσιακός σε καυγά" έχεις δύο επιλογές:
- Ή να φύγεις απ' την κατάσταση ή να πάρεις θέση.
Νουθεσίες του τύπου: «Το δίκιο είναι στη μέση...» και άλλες τέτοιες μαλακίες, είναι γι αυτούς που αρέσκονται σε επιφανειακές συναναστροφές.
Το δίκιο δεν είναι ποτέ στη μέση. Μην ακούς τι σου λένε τα βιβλία και οι μετριοπαθείς.

Τον κόσμο δεν τον άλλαξαν ποτέ οι μετριοπαθείς και οι νοικοκυραίοι. Πολλώ δε μάλλον οι μέτριοι...


Τα ξαναλέμε το 2021